Liefdesmatch

De assistente steekt haar hoofd boven de rand van het scherm en zegt: “Sophia Geerlings, je kunt doorlopen. De eerste deur rechts.”
In de kamer wacht een lange vrouw haar op in witte doktersjas. “Sophia Geerlings?”
“Ja, dat ben ik.”
“Ga zitten. Je bent hier voor partnermatching zie ik.”
Sophia knikt.
“Dit is het intakegesprek. Hierin bepalen we je wensen, leggen we uit welke technieken er zijn en maken we een profielschets om vast te stellen welke methode wij het meest geschikt achten voor jouw situatie. We willen maximaal resultaat met de minste inspanning, toch?” Dat is ook de slogan die ze in hun reclame gebruiken: ‘maximaal resultaat met de minste inspanning’.

“Ik zal de verschillende toepassingen toelichten aan de hand van een filmpje. Je gaat kijken naar intraveneuze matching, esoterische stromingsanalyse, profile sketching, attraction based neuroanalyse en brainwaves.” Sophia herkent alleen de intraveneuze matching. Een afschuwelijke methode, omdat je met naalden in je arm aan een mogelijke partner vastgeketend zit. Er wordt bloed afgetapt dat, vermengd met dat van een ander, tot een complete DNA-schets leidt.
“Waarom kan het bloed niet van tevoren afgetapt worden en in een lab worden vermengd?”
Die vraag heeft de dokter vaker gekregen, want ze vouwt haar handen tevreden ineen. “Dat moet realtime gebeuren, omdat de zuurgraad van het bloed vers moet zijn. Wanneer we het van tevoren aftappen en later mengen, dan is de kans aanzienlijk kleiner op betrouwbaarheid van de uitslagen.”

De volgende film legt esoterische stromingsanalyse uit. Twee blije, jonge mensen die door een park wandelen en elkaar tegenkomen. Om hun lichamen hangen kleurringen, zogenaamde aura’s. Bij het passeren en het uitwisselen van een glimlach verandert er iets in de kleurpatronen. Ze worden roder en de banen dansen om elkaar heen. “Esotherische stromingsanalyse is pijnloos, gemakkelijk en levert snel resultaten op. Je aura wordt gevangen, gemengd met die van potentiële partners en geanalyseerd,” vertelt de monotone stem. Aura, bah, te zweverig, vindt Sophia. Die optie streept ze al gelijk weg.

Profile sketching heeft nog het meest weg van de profielschetsen die ook worden gemaakt van misdadigers. Een uitgebreidere variant van de persoonlijkheidstest, gecombineerd met een gezondheidstest.

Attraction based neuro-analyse is ingewikkelder, maar ook effectiever. Biologische en chemische processen die zich afspelen in het lichaam bij een verliefdheid zijn daarvoor uitgebreid onderzocht. Het kan zowel met een individuele, scheikundige scan als realtime in een laboratoriumomgeving met een potentiële partner.

Brainwaves lijkt op de vorige methode, waarbij niet de chemische processen de leidraad zijn, maar de hersengolven. Er wordt gevolgd welke delen van de hersenen actiever worden.

Na het zien van het laatste filmpje mag Sophia vragen stellen en voert de arts diverse vraaggesprekken met haar om tot een profielschets van Sophia te komen. Die profielschets wordt door een computer berekend.
“Het resultaat,” zegt de arts, “is dat we beginnen met profile sketching om daarmee een aantal relevante partners te selecteren. Daarna doen we de attraction based neuro-analyse om tot de echte match te komen.”
“En hoeveel gaat dat me kosten?”
“Reken op driehonderd euro, met een garantie van zevenennegentig procent op een partner.”
Sophia vindt het een koopje. Waar vind je voor driehonderd euro een partner? “Oké, het klinkt mij redelijk in de oren. Wanneer kunnen we beginnen?”

Drie geschikte kandidaten zijn geselecteerd met profile sketching, in een vijf uur durende sessie. Sophia staat op het punt te beginnen met de attraction based neuro-analyse. Ze heeft zich omgekleed in een speciaal pak dat voldoende straling doorlaat, maar ook de mogelijkheid biedt om verschillende kleren op haar te projecteren. De drie jongens zitten in een andere kamer en krijgen eenzelfde pak aan. Ze gaat de jongens om beurten ontmoeten in het lab, in drie verschillende poses: staand, liggend en zittend. Ze hebben Sophia laten zien welke kleding op haar geprojecteerd wordt en het enige waar ze echt moeite mee heeft is het sexy lingeriesetje. Het ondergoed kan echter niet geschrapt worden. “Voor jongens is dat een essentieel onderdeel om de attractie te testen,” zei de dokter volhardend.

“Klaar voor?”
Sophia knikt. De lichtbundel schijnt op haar pak, maar ze kan niet zien welke kleding afgebeeld wordt. De dokter verdwijnt door de deur. Even later gaat de deur weer open en stapt de eerste jongen het lab binnen.
“Neem plaats op het plateau,” klinkt een stem door de microfoon. De jongen gaat op een ophoging staan, op zo’n vijf meter afstand van haar. Zijn donkere kleding komt in beeld. Haar aandacht wordt echter naar zijn kapsel gezogen, omdat er allerlei pieken speels alle kanten opsteken. Een rebel. Nog voordat ze een volledige mening heeft kunnen vormen, draagt hij ineens een keurig pak met stropdas. Zijn brede schouders zijn ineens prominent zichtbaar. Haar aandacht verschuift vervolgens naar zijn buik wanneer hij in zwembroek voor haar staat. Op de achtergrond lichten de lampjes van de apparatuur op.

Na de sessie van vijftien minuten krijgt Sophia vijf minuten pauze. Hetzelfde ritueel herhaalt zich nog tweemaal. Daarna mag ze zich weer omkleden en brengt de assistente haar naar de spreekkamer.
“Kandidaat nummer twee is uit de machine komen rollen,” zegt de dokter, “met een score van negenennegentig procent. Gefeliciteerd!”
Zelf had Sophia kandidaat nummer drie verwacht, maar de computerprogramma’s hebben duidelijk voor een andere match gekozen. “Oké,” zegt ze onzeker, “en is hij daarvan ook op de hoogte?”
“Hij wordt op dit ogenblik geïnformeerd.”
“Oh. En dan?”
“Dan mogen jullie na ons gesprek in de wachtruimte kennis met elkaar maken. En ervan gaan genieten!” Ze schuift een papier naar Sophie en tikt met de achterkant van de pen op de plek waar de handtekening moet komen te staan.

“Hallo, ik ben Simon,” zegt de onbekende jongen met een grijns.
“Sophia,” zegt ze zacht.
“Zullen we ergens iets gaan drinken?”
Sophia knikt voorzichtig. Ze weet niet zeker of ze daar zin in heeft, maar ze mag de kans op haar grote match niet laten lopen. Daar heeft ze immers driehonderd euro voor betaald en veel kostbare uren van haar tijd in gestoken.
“Leuk lingeriesetje had je aan,” grinnikt Simon wanneer ze door de draaideur naar buiten lopen, de zon tegemoet.
Sophia wendt haar hoofd naar de zon, laat de zonnestralen haar wangen warmen en besluit in een paar seconden dat geld niet de richting van haar leven hoort te bepalen. Als je een broek koopt, hoef je hem toch ook niet te dragen? “Simon, leuk kennisgemaakt te hebben, maar ik ga niet met je mee.”
“Maar jij bent mijn match voor het leven,” zegt de jongen verongelijkt.
“Oh ja? Raad dan eens waar ik nu heen ga? Als jij de ware voor me bent, dan weet je wat ik ga doen.”
Simon haalt zijn schouders op. “Een ijsje halen?” probeert hij tenslotte.
Sophia schudt overdreven haar hoofd. “Nee, fout. Jij bent mijn match niet, er is een fout gemaakt. Succes verder!”

Wanneer Sophia vier straten verder is en zeker weet dat Simon haar niet kan zien, zoekt ze een ijssalon op.