Route 77 – Week 1

Luxemburg – Echternach

We starten onze grote reis in Berdorf. Te koud om te kamperen, dus het wordt een hotel. We moeten bij het zien van het interieur en de mensen meteen denken aan de Franse film Delicatessen (waar de slager mensenvlees verkoopt, afkomstig van zijn huurders). Gelukkig zijn we amper in het hotel, maar de hele dag op pad :).

Kort overzicht van wat we hier hebben gedaan:

  • Lokale wandelroute B2 in Berdorf (aanrader!)
  • Stuk van route 2 van de Müllerthaler trail (druk!)
  • Romeinse villa in Echternach (als ze daar geld voor hadden gevraagd, hadden we ons opgelicht gevoeld).

Lokale wandeling B2 in Berdorf
Deze tocht is echt de moeite waard. Wij liepen hem in de namiddag en we kwamen vrijwel niemand tegen. We waren overweldigd door het natuurschoon en hoe goed alles bewegwijzerd is.

De wiebelbrug mag je niet betreden met naaldhakken. Haha, dat lijkt ons net zo onzinnig als melden dat je niet naar de Noordpool mag zonder jas en handschoenen.

Je kunt tussen kloven lopen (schuifelen) tot 30 centimeter breed. Wij zijn vast komen te zitten, zelfs na het inhouden van onze buiken :).

Andere leuke uitstapjes zijn de steile, smalle ladders in de rotsen. “Nee, ik hoef niet zo nodig naar boven. Ga jij maar,” zo sprak Eko verstandig. Ik rook niet, drink niet, gok niet, dus hier mag ik even los. Living on the edge. Maar pas op, want zelfs met bergschoenen glijd je zo weg over de dunne spijltjes.

“Eindelijk een normaal pad!” riep Eko opgelucht uit toen we op een breed pad uitkwamen. Dat was maar voor vijf meter, om over te steken naar het vervolg van het rotspad (haha).

Müllerthal trail
Dit is de bekendste wandelroute in Luxemburg en dat was te merken. Overal Nederlanders: naast, boven, voor en achter het wandelpad. We vroegen ons af of er soms een paar bussen geleegd waren. Er zaten mooie stukken bij, met voor ons als hoogtepunten de watervallen van Schiessentümpel en Kallektuffquell

Romeinse villa in Echternach
De resten van een Romeinse villa zijn blootgelegd in Echternach en zijn gratis te bezichtigen. “Is dit het nou?” vroeg Eko toen we de fundamenten in beeld kregen. “Er staat helemaal niets meer.” Hihi, ik wist het natuurlijk al, maar had hem niets laten zien of lezen van tevoren. Er zit een klein informatiecentrum bij en je mag door en over de fundamenten lopen. Dat vond ik toch wel bijzonder!

Algehele indruk van Luxemburg
Een fijn vakantieland. Het blijft wel tobben met de talen, omdat je niet weet hoe je mensen het best aan kunt spreken. Onze hoteleigenaren zeiden dat ze alles wel een beetje spreken, maar niet heel goed. Zij spraken zelf vloeiend Frans.

Frankrijk – Vogezen

De Vogezen wordt onze volgende stop. Nog steeds te koud om te kamperen (vorst in de nacht) en we kiezen voor een eenvoudig appartement. Dat hebben we geweten! De verwarming was al afgesloten en de boel moest verwarmd worden met een elektrisch kacheltje. Die boel was overigens niet zo heel bijzonder, al vond de hospita met één oog dat wel. Vol trots zei ze dat de keuken compleet was. Compleet, op een afzuigkap, oven, magnetron, vaatwasser, braadpan, theedoek, ovenwanten, spatel, blikopener en schaar na. Dat waren de dingen die we misten. Dan maar een raam open tijdens het koken (met die kou!) en de vaat aan de lucht laten drogen. Een soort kamperen in een appartement ;). De hospita had 11 honden die zichzelf maar in de achtertuin moesten uitlaten. Ons appartement stonk, was smerig en paste precies in het plaatje. Of we nog een ontbijt wilden? Neu, laat maar.
Een iets zorgelijker punt was dat onze hond Luca met geen mogelijkheid naar binnen wilde. Hij haat de auto, maar hij kroop met de staart tussen zijn benen terug de auto in. Dan moest het wel heel erg zijn. Er hing een foute vibe, zo vond hij. Ook wij hadden steeds het gevoel dat we bespied werden.

We zijn twee dagen gebleven en hebben deze dingen gedaan:

  • Wandelroute waterval van Nideck en kasteel.
  • Wanderoute Col du Donon.
  • Kasteel in Schirmeck.
  • Colmar.

Wandelroute waterval van Nideck en kasteel
Een leuke wandelroute waarbij je langs de rivier richting de waterval klimt. Opvallend is dat hier alleen maar Franse toeristen zijn. Tot aan de waterval passeren we nog wel wat mensen, maar als we bij de waterval nog verder omhoog klauteren, komen we in de echte rust. Daar op het plateau moeten de resten van een kasteel te vinden zijn. Uiteraard lopen we verkeerd en komen we daar pas na een half uur achter en moeten we weer keren, maar aan alle kanten is er een geweldig uitzicht. Luca haat het als we een pad voor de tweede keer nemen. Hij gaat dan altijd op de rem staan en kijkt je dan heel dom aan (daar zijn we toch al geweest?). Toen we eindelijk het kasteel op de rots zagen (uren later uiteraard dan gepland), zei Eko: “Oké, gezien. Daar hoeven we toch niet meer heen te klimmen?” Dan kent hij Degreef nog niet. Natuurlijk moet dat wel! Uiteindelijk is het Eko die alle trappen tot het hoogste puntje van het kasteel neemt 😉

Wandelroute Col du Donon
Het heeft gesneeuwd, jongens. Hoe hoger we komen, hoe meer sneeuw we zien. Het wordt soms tricky met die rotsen en we moeten onze focus erbij houden. Bovenop de berg is een archeologische plek waar resten zijn gevonden van Keltische, Romeinse en middeleeuwse bewoners (gaat terug tot 5000 v.C.). Luca gaat helemaal uit zijn dak in de sneeuw als we hem even loslaten bij de afdaling.

Kasteel in Schirmeck
Waarom liggen die kastelen altijd hoog op de rotsen? 😉
Na die fikse wandeltocht naar de Col du Donon hebben we niet heel veel energie meer, maar toch gaan we als bikkels weer een berg bedwingen. Met de auto naar boven rijden is niet leuk, toch?

Colmar
Een toeristisch stadje, tot aan de rondrijdende treintjes aan toe, maar toch leuk om een keer gezien te hebben.

Algehele indruk van de Vogezen
Eind april nog sneeuw in de dalen! Tikkeltje verlaten en armoedig hier en daar. Alsof er ooit heel veel leven was, maar de jeugd massaal weg is getrokken. De plekken die netjes onderhouden zijn, zijn ook meteen heel toeristisch.

Zwitserland – Zürich

Oh, oh, oh, wat jammer. We besluiten Zwitserland even over te slaan vanwege de kou. Misschien op de terugweg? We overnachten in Zürich, omdat we misschien nog iets van de stad kunnen zien. Gewoon even richting het centrum lopen, weet je wel?
Nou…vergeet het maar. We zijn héél veel tijd kwijt aan parkeren. Normaal gesproken zet je je auto neer, handrem aantrekken, betalen en gaan. Dat werkt in Zürich iets anders. Parkeren is alleen voor bewoners toegestaan. Er zijn zogenaamde blauwe vakken waar je als bezoeker mag parkeren, maar dan wel maximaal twee uur. Oeps. We blijven heel de nacht. We zoeken ons rot. De parkeergarages die we vinden in de omgeving hebben ook eenzelfde soort regel: maximaal zes uur parkeren. Na een hoop internetgebruik vinden we een parkeergarage die andere regels hanteert: 24 uur voor 25 Zwitserse francs. Nou, vooruit dan maar. Dan sta je voor nog een uitdaging: het vinden van zo’n parkeergarage. Die worden niet duidelijk met borden aangegeven. En met een app op je telefoon bedien je de poort. Dat gaat in principe goed, maar wij zijn ons nog aan het registreren, als er iemand achter ons aansluit die de poort al bedient. We rijden maar naar binnen, maar wel een soort van illegaal. Of we er op een normale manier uit kunnen, is nog maar de vraag. Dat gaat uiteindelijk wel goed, maar niet zonder wat paniek 😉

De volgende dag volgen we braaf de navigatie en belanden bij een station vlakbij Klosters. Wat is dit nou weer? Tol betalen van 42 euro is een beetje overdreven, toch? Eko wil alweer keren, maar na wat Googelen komen we erachter dat de auto op een trein gaat en 18 km door een tunnel rijdt. Het alternatief, over een pas rijden, is niet mogelijk (de pas is nog gesloten). Oké dan maar. Een hoop herrie en geschud in het donker, net als de attractie Vogel Rok in de Efteling. En dan verblindend licht in rijden.

Algehele indruk van Zürich
Niet met de auto bezoeken :). We zijn alleen in een buitenwijk geweest en daar waren vooral veel Joden (inclusief pijpenkrullen en traditionele kledij). Hopelijk krijgen we ooit nog de kans om meer van de stad te zien.

Italië – Zuid-Tirol

In deze eerste week zijn we ook al een paar dagen in Italië. Daarover vertellen we meer in de tweede week!