Nieuw manuscript klaar

Precies op 1 januari was mijn nieuwe manuscript klaar. De voorlopige titel is Een mannenhart klopt vuriger. Benieuwd? Hieronder de eerste alinea’s. Het is een romantisch verhaal (jawel, het is me gelukt!) met een goed einde. Het leuke aan het verhaal is dat het over verschillende culturen gaat.

Gaffar doet zijn best om er een luchtig gesprek van te maken, met zijn handen losjes gevouwen in zijn schoot. Gölcan blijft met neergeslagen blik naar die handen kijken. Hij kent zijn dochter en herkent de ingehouden woede. Ze heeft geleerd naar hem te luisteren totdat hij uitgesproken is. ‘….en je hebt bovendien de huwbare leeftijd bereikt.’

Haar vader probeert zijn voorstel te rechtvaardigen met die verschrikkelijke woorden die haar al maanden achtervolgen. Niet alleen haar vader, ook haar moeder en zussen wijzen haar er regelmatig op dat de klok doortikt. Wat Gölcan betreft voldoet geen enkel argument. Een uithuwelijking is fout, klaar. Halverwege zijn betoog kromde ze haar vingers en drukte ze met de nagels hard in haar handpalmen. Ze wilde hem niet tegenspreken voordat hij klaar was met zijn preek. Ze dwong zichzelf te blijven kijken in zijn ogen, de woorden in zich op te nemen en er iets positiefs in te horen. Ondertussen smeekte haar innerlijk om rechtvaardigheid en zelfbeschikking. Blijkbaar deed haar blik iets met Gaffar, want hij maakte tussendoor een grapje en wees naar een salamander die het lef had over de stenen muur in hun richting te lopen. Gölcan wilde dolgraag in de huid van de salamander kruipen en wegvluchten over de muur.

debora.degreef Geschreven door:

SCHRIJF ALS EERSTE EEN REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *